Fenek

Fenek (Vulpes zerda) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae).
Występuje na suchych i pustynnych terenach Półwyspu Arabskiego i północnej Afryki^[3]. Będąc najmniejszym przedstawicielem rodziny psowatych, uchodzi za największego ssaka drapieżnego Sahary. Osiąga 30–40 cm długości, samce ważą ok. 1,5 kg, samice ok. 0,8 kg^[4]. Ma charakterystyczne, duże uszy, dorastające do 5 cm, dzięki którym ma dobry słuch i może efektywnie chłodzić ciało. Fenek jest zwierzęciem nocnym, sypia w podziemnych norach. Odżywia się szarańczakami, chrząszczami, poluje także na ptaki i gryzonie.

Ciekawostki 

Fenek w języku niemieckim jest też zwany lisem pustyni (Wüstenfuchs). Podczas II wojny światowej przydomek "Lis Pustyni" nosił słynny dowódca niemieckiego korpusu ekspedycyjnego Afrika Korps, feldmarszałek Erwin Rommel.

Mrówkojad

Mrówkojady (Myrmecophagidae) – rodzina ssaków łożyskowych. Ssaki należące do tej rodziny występują w Ameryce Południowej i Środkowej (od Argentyny po południowy Meksyk). W zapisie kopalnym znane od miocenu.

Charakterystyka 

Średnie i duże ssaki o gęstym futrze, długim ogonie i wydłużonej głowie zakończonej wąskim ryjem. Przednie kończyny cztero- lub pięciopalczaste, zakończone potężnymi, hakowatymi pazurami. Długi język pokryty jest lepką śliną wydzielaną intensywnie przez duże ślinianki. Czaszka rurkowata, zęby nie występują. Mrówkojady prowadzą naziemny lub nadrzewny tryb życia. Cechują się powolnym metabolizmem i stosunkowo niską temperaturą ciała. Mają dobrze rozwinięty zmysł węchu. Żyją pojedynczo lub w parach.

Popielica

Popielica (Glis glis) – ssak z rodziny popielicowatych (Gliridae), jedyny przedstawiciel rodzaju Glis. W Polsce popielica jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem i jest objęta ochroną gatunkową. Znajduje się w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt oraz objęta jest Konwencją Berneńską.
                                                         OPIS
Jest to duży gryzoń, wielkością zbliżony do szczura. Jeżeli mamy okazję się jej dobrze przyjrzeć, nie ma możliwości pomyłki z żadnym innym zwierzęciem. Futerko na grzbiecie jest koloru szarego (popielatego), na brzuszku jasne (białe lub białoszare). U starych osobników grzbiet może mieć rudawy odcień. Granica między barwą grzbietu i brzucha jest wyraźna. Uszy spore, wyraźnie widoczne (mocno wystające z futerka), z wierzchu szaro pigmentowane, od wewnątrz cieliste. Oczy duże, ciemne. Ogon puszysty, popielaty. Długość ciała 13-18 cm, ogona 12-15 cm.
W porównaniu z innymi pilchowatymi popielicę łatwo odróżnić po wielkości (jest wyraźnie większa od orzesznicy czy koszatki), kolorze futerka (orzesznica jest brązowopomarańczowa, pozostałe gatunki są szarobrązowe, często z rudym odcieniem), szaro-białym ubarwieniu pyszczka (brak czarnej przepaski, biegnącej od oka do ucha, charakterystycznej dla żołędnicy i koszatki).
Popielice podczas żerowania wydają bardzo charakterystyczne głosy. Przypominają one gardłowe chrząknięcia lub kwiknięcia, brzmiące jak kriii lub uiii, i trwają około 1-2 sekundy. Dochodzą one z koron drzew i są nie do pomylenia z głosami innych gatunków zwierząt. Szczyt aktywności głosowej popielic przypada na drugą połowę sierpnia, jednak w miejscach dużych zagęszczeń tych zwierząt aktywne są przez cały okres letni. W latach, kiedy brakuje im pokarmu, aktywność głosowa tych ssaków spada do zera.
Gatunek występuje w starszych lasach liściastych i mieszanych. Wystarczają jej drzewostany jednopiętrowe, jednak bardzo ważne jest pełne zwarcie koron drzew. Najczęściej spotykana jest w drzewostanach bukowych lub z domieszką starych buków, grądowych oraz w lasach mieszanych.

Popielice są aktywne nocą, dzień przesypiając w kryjówkach. Poruszają się prawie wyłącznie w koronach drzew, bardzo zwinnie przebiegając po nawet dość cienkich gałęziach i przeskakując między nimi. Poza poszukiwaniem miejsca hibernacji sporadycznie schodzą na ziemię.

Soból

Soból (Martes zibellina) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych.
Długość ciała do 60 cm; futro gęste, jedwabiste, o zmiennym ubarwieniu, od żółtawo-brązowego do bardzo ciemnego. Aktywny w dzień i w nocy, poluje na drobne ssaki i ptaki (zjada także ich jaja), żywi się także owadami, jagodami i nasionami; gniazdo zakłada w wykrotach, szczelinach i dziuplach.
Zamieszkuje górzyste lasy Azji od Uralu po Kamczatkę, północnych Chin, Półwyspu Koreańskiego, dawniej także wschodniej Europy; w Federacji Rosyjskiej hodowany w fermach dla cennego futra. W celu ochrony wymierającej populacji sobola na Syberii powołano w roku 1917 pierwszy w Rosji państwowy rezerwat przyrody - Rezerwat Barguziński. Jeszcze w wiekach średnich masowo występował w Polsce i na Litwie; polowany dla cennego futra, zupełnie wytępiony w XVII wieku.

Orzechówka

Orzechówka, orzechówka zwyczajna (Nucifraga caryocatactes) – średni ptak z rodziny krukowatych, na ogół osiadły.

Cechy gatunku

Ptak wielkości gołębia o dużej głowie. Obie płci ubarwione jednakowo. Upierzenie czekoladowobrązowe, na tym tle liczne białe plamki w kształcie kropelek. Skrzydła zaokrąglone, szerokie, czarnobrązowe z zielonkawym metalicznym połyskiem. Wierzch głowy jednolicie ciemnobrązowy, podobnie, jak końce lotek. Kuper i pokrywy podogonowe białe. Ogon czarny z zielonkawym lub niebieskawym połyskiem, końcówki sterówek białe. Duża głowa. Dziób u podgatunku N. caryocatactes caryocatactes krótki i masywny, a u podgatunku N. caryocatactes macrorhynchos – długi i cienki. Prowadzi zwykle osiadły lub koczowniczy tryb życia. Czasami tylko zdarza się jej okresowo wybrać w dalszą wędrówkę. U podgatunku azjatyckiego mają one niekiedy rozmiary inwazji, gdy co parę lat, regularnie pojawia się w umiarkowanej i ciepłej części Europy. Głównym powodem może być głęboki nieurodzaj nasion sosny syberyjskiej, który we wschodniej części jej areału stanowi główne źródło pożywienia.

Wymiary średnie [edytuj]

długość ciała 

ok. 32 cm

rozpiętość skrzydeł 

ok. 56 cm

Masa ciała [edytuj]

ok. 200 g

Głos [edytuj]

Zaniepokojenie manifestuje głośnym, skrzeczącym odgłosem – "krerr". Śpiew orzechówki to cichy szczebiot z wplecionymi imitacjami głosów innych ptaków.

Ryjówka malutka

Ryjówka malutka (Sorex minutus) – ssak z rodziny ryjówkowatych.
                                                   OPIS

Jest to najmniejszy ssak żyjący w Polsce. Długość ciała 4–6,5 cm, długość ogona 3,2–4,4 cm, masa ciała 3–7 g. Posiada charakterystyczny, wydłużony ryjek z długimi włosami czuciowymi. Ubarwieniem ciała zbliżona jest do ryjówki aksamitnej. Grzbiet ciała ma brunatno-szary, brzuch żółto-szary. Między tymi barwami brak ostrej granicy – ciemniejsze ubarwienie grzbietu łagodnie przechodzi w jaśniejsze ubarwienie brzucha.

Suseł

Suseł – wspólna nazwa grupy roślinożernych gryzoni z rodzaju Spermophilus (syn. Citellus), zamieszkujących stepy i pustynie półkuli północnej.

Charakterystyczną cechą susła, która różni go od wiewiórki i świstaka, jest obecność silnie rozwiniętych worków policzkowych. Susły kopią głębokie nory i tworzą duże kolonie. W okresie niesprzyjających warunków ssaki te hibernują. Suseł jest "chudszy" od świstaka, bardziej podobny do wiewiórki z mniejszym ogonem i "bez uszu" (tj. są mniej widoczne).